Hamdun-u Kassar (rahmetullahialeyh) buyuruyorlar ki (6)

“Bir kimse sustuğu zaman din bozulur, konuştuğu zaman ise bozukluk kalmazsa, böyle bir zatın konuşması doğru olur. Bizim gibilerin halka nasihat etmesi uygun olmayıp kalplere tesir etmez. Evet, kalplere tesir etmeyecek sözü söylemek ise ilmi hafife almak ve dini küçümsemek olur.”