Hamdun-u Kassar (rahmetullahialeyh) buyuruyorlar ki (10)

“Tevekkül on bin dinar paran olsa, bir dinar da borcun olsa, bu borcun üzerinde kalmasından ölmeden önce emin olmamandır. Aynı şekilde on bin dinar borcun olsa, bunu ödeyecek de hiçbir şeyi bırakmasan, Allahü Teala'nın o borcunu ödeyecek bir vesile vermesinden ümit kesmemendir.”